Μεθώνη και Κορώνη: τα δύο βενετικά κάστρα της Μεσσηνίας

Κατεβαίνοντας προς το νοτιοδυτικό άκρο της Πελοποννήσου συναντάτε δύο φρούρια που μοιάζουν μεταξύ τους και αλληλοσυμπληρώνονται: τη Μεθώνη και την Κορώνη. Για αιώνες ήταν κτήσεις της Δημοκρατίας της Βενετίας, που τις αποκαλούσε Modone και Corone και τις θεωρούσε τόσο στρατηγικές ώστε τις ονόμαζε «τα μάτια της Δημοκρατίας»: ήταν οι υποχρεωτικοί σταθμοί στη ρότα προς την Ανατολή.

Μεθώνη

Η Μεθώνη απέχει λίγο παραπάνω από μισή ώρα με το αυτοκίνητο από το σπίτι. Το φρούριο είναι τεράστιο και απλώνεται σε ένα ακρωτήριο που μπαίνει μέσα στη θάλασσα, χωρισμένο από τη στεριά με μια τάφρο πάνω από την οποία περνά μια γέφυρα. Μπαίνετε από μια μνημειώδη πύλη και βρίσκεστε μέσα σε μια καστροπολιτεία: τείχη, ερείπια κτιρίων, στέρνες, εκκλησίες, όλα σε έναν χώρο πολύ μεγαλύτερο απ' ό,τι θα περίμενε κανείς απ' έξω.

Το πιο φωτογραφημένο σημείο είναι το Μπούρτζι, ο οκταγωνικός πύργος που είναι χτισμένος σε έναν βράχο στην άκρη του ακρωτηρίου και ενώνεται με το φρούριο μέσω ενός στενού πέτρινου περάσματος. Με τη θάλασσα γύρω του από τις τρεις πλευρές, είναι ένα από εκείνα τα σημεία που μένουν χαραγμένα στη μνήμη.

Η επίσκεψη θέλει μία ώρα και κάτι και αρκετό περπάτημα, κυρίως χωρίς σκιά: καπέλο και νερό είναι απαραίτητα τους ζεστούς μήνες.

Κορώνη

Η Κορώνη βρίσκεται στην άλλη πλευρά της χερσονήσου, με θέα στον Μεσσηνιακό Κόλπο, και απέχει από το σπίτι περίπου μία ώρα και είκοσι λεπτά με το αυτοκίνητο. Το φρούριο εδώ είναι διαφορετικό: δεν είναι περιφραγμένος αρχαιολογικός χώρος αλλά ένα κάστρο που κατοικείται ακόμη, με σπίτια, μποστάνια, ένα μοναστήρι και μια εκκλησία μέσα στα τείχη. Περπατάτε ανάμεσα στα τείχη και στα σπίτια, και αυτό ακριβώς το κάνει ξεχωριστό.

Κάτω από το κάστρο, ο οικισμός κατηφορίζει προς το ψαράδικο λιμανάκι με τις πολύχρωμες βάρκες και την παραλιακή. Είναι ένας από τους πιο γραφικούς παραθαλάσσιους οικισμούς της Μεσσηνίας και αξίζει από μόνος του την εκδρομή, ανεξάρτητα από το κάστρο.

Και τα δύο σε μία μέρα

Η Μεθώνη και η Κορώνη μπορούν να συνδυαστούν σε μία μέρα, αλλά πρέπει να υπολογίσετε την οδήγηση: βρίσκονται στις δύο αντίθετες πλευρές της χερσονήσου, και ο δρόμος που τις συνδέει περνά από την ενδοχώρα. Αν δεν θέλετε να περάσετε πολλές ώρες στο αυτοκίνητο, καλύτερα να διαλέξετε τη μία και να της αφιερώσετε άνετα μισή μέρα, προσθέτοντας ίσως μια στάση για μπάνιο στη διαδρομή.

Αν αποφασίσετε να τα δείτε και τα δύο, η πιο βολική σειρά είναι η Μεθώνη το πρωί, φαγητό κάπου στην ακτή και η Κορώνη το απόγευμα, όταν το φως στον Μεσσηνιακό Κόλπο είναι καλύτερο και το λιμάνι ζωντανεύει.

Γιατί η Βενετία έδινε τόση σημασία σε αυτά τα δύο λιμάνια

Η Modone και η Corone δεν ήταν τυχαία φυλάκια. Ήταν οι υποχρεωτικοί σταθμοί στη ρότα που από την Αδριατική οδηγούσε στην Κρήτη, στην Κωνσταντινούπολη και στα λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου: εδώ τα πλοία ανεφοδιάζονταν με νερό, επισκευάζονταν και περίμεναν τον ούριο άνεμο για να παρακάμψουν το νότιο άκρο της Πελοποννήσου. Όποιος έλεγχε αυτά τα δύο λιμάνια έλεγχε στην πράξη τη θαλάσσια κυκλοφορία προς την Ανατολή.

Γι' αυτό τα δύο φρούρια είναι τόσο μεγάλα σε σχέση με τους οικισμούς που τα φιλοξενούν: δεν προορίζονταν να υπερασπιστούν ένα χωριό, αλλά να προστατεύσουν έναν κόμβο ανεφοδιασμού. Περπατώντας μέσα στη Μεθώνη, όπου ο χώρος που περικλείουν τα τείχη είναι τεράστιος και σε μεγάλο βαθμό άδειος, αυτή η δυσαναλογία γίνεται αμέσως αντιληπτή.

Οι παραλίες στη διαδρομή

Ο δρόμος προς τα νότια διασχίζει ένα κομμάτι ακτής με πολύ όμορφες παραλίες, συνήθως λιγότερο πολυσύχναστες από εκείνες γύρω από τη Βοϊδοκοιλιά. Αν οργανώνετε την εκδρομή στα κάστρα, καλά θα κάνετε να βάλετε το μαγιό στην τσάντα: μια στάση στη μέση της μέρας σπάει ευχάριστα τη διαδρομή και κάνει μια μέρα επισκέψεων μια ολοκληρωμένη μέρα.

Η συμβουλή, που ισχύει για όλη τη Μεσσηνία, είναι να μην προγραμματίζετε υπερβολικά. Οι παραλιακοί δρόμοι έχουν συνεχώς σημεία όπου μπορείτε να σταματήσετε και να αγναντέψετε τη θάλασσα από ψηλά, και το καλύτερο κομμάτι αυτών των ημερών είναι συχνά η στάση που δεν ήταν στο πρόγραμμα.

Είναι δύο σταθμοί που αφηγούνται μια Μεσσηνία διαφορετική από εκείνη των παραλιών: τη Μεσσηνία του μεσογειακού εμπορίου, των βενετικών θαλάσσιων δρόμων και των οχυρώσεων που για αιώνες αποφάσιζαν ποιος περνούσε από εδώ.